Οι βαλίτσες μας συνεχίζουν το ταξίδι τους...

Οι Τέχνες στη Γλωσσική Εκπαίδευση

Valitses me ...istoria from Eirini Karagiorgaki

Βιβλία σε ρόδες-βιβλιοπαρουσιάσεις

  

Βιβλία σε ρόδες Β2 2018-19

Click to read this book, made with Book Creator

https://read.bookcreator.com

Τι να κρύβει το μπαούλο;

καράβια from Ioanna Chats

Καράβια

View more presentations or Upload your own.

Ξεκινήσαμε ...

               Τη φετινή σχολική χρονιά θα υλοποιήσουμε  το Πρόγραμμα Αγωγής Υγείας :

                     " Ούτε καλύτερος , ούτε χειρότερος , απλά διαφορετικός!"

      Θα ασχοληθούμε με τη διάκριση και έκφραση συναισθημάτων, την αναγνώριση της διαφορετικότητας , τη διαμόρφωση συναισθημάτων, την ενσυναίσθηση, την αυτοεκτίμηση και το αυτοσυναίσθημα. Θεωρώντας ότι τα βιβλία αποτελούν ένα σημαντικό μέσο καταπολέμησης των διακρίσεων  θα μελετήσουμε  επιλεγμένα παιδικά βιβλία τα οποία θα μας βοηθήσουν να  καλλιεργήσουμε την αποδοχή και το σεβασμό στη διαφορά .

       Ξεκινώντας σήμερα,  παρουσιάσαμε τον εαυτό μας , σχηματίσαμε τυχαία  ζευγάρια και συζητήσαμε με σκοπό να γνωριστούμε καλύτερα. Στη συνέχεια κάναμε ο ένας την προσωπογραφία του άλλου , παρατηρώντας προσεκτικά το πρόσωπο  και αποτυπώνοντας όπως μπορούσαμε τα  χαρακτηριστικά του.

Ζωγραφίσαμε  τα ονόματά μας και όλα αυτά τα μαζέψαμε στο παρακάτω βίντεο.

Έπος 1940-1944

Απ' το «Άξιον Εστί» του Οδυσσέα Ελύτη

Πορεία προς το μέτωπο (28η Οκτωβρίου 1940)

Ξημερώνοντας τ' Αγιαννιού, με την αύριο των Φώτων, λάβαμε τη διαταγή να κινήσουμε πάλι μπροστά, για τα μέρη όπου δεν έχει καθημερινές και σκόλες. Έπρεπε, λέει, να πιάσουμε τις γραμμές που κρατούσανε ως τότε οι Αρτινοί, από Χειμάρρα ως Τεπελένι. Λόγω που εκείνοι πολεμούσανε απ' την πρώτη μέρα, συνέχεια, κι είχαν μείνει σχεδόν
οι μισοί και δεν αντέχανε άλλο.

Δώδεκα μέρες κιόλας είχαμε μεις πιο πίσω, στα χωριά. Κι απάνω που συνήθιζε τ' αυτί μας πάλι στα γλυκά τριξίματα της γης, και δειλά συλλαβίζαμε το γάβγισμα του σκύλου ή τον αχό της μακρινής καμπάνας, να που ήταν ανάγκη, λέει, να γυρίσουμε στο
μόνο αχολόι που ξέραμε: στο αργό και στο βαρύ των κανονιών, στο ξερό και
στο γρήγορο των πολυβόλων.

Νύχτα πάνω στη νύχτα βαδίζαμε ασταμάτητα, ένας πίσω απ' τον άλλο, ίδια τυφλοί.
Με κόπο ξεκολλώντας το ποδάρι από τη λάσπη, όπου, φορές, εκαταβούλιαζε ίσαμε το γόνατο. Επειδή το πιο συχνά ψιχάλιζε στους δρόμους έξω, καθώς μες στην ψυχή μας.
Και τις λίγες φορές όπου κάναμε στάση να ξεκουραστούμε, μήτε που αλλάζαμε κουβέντα, μονάχα σοβαροί και αμίλητοι, φέγγοντας μ' ένα μικρό δαδί, μία - μία εμοιραζόμασταν
τη σταφίδα.

Ή φορές πάλι, αν ήταν βολετό, λύναμε βιαστικά τα ρούχα και ξυνόμασταν με λύσσα ώρες πολλές, όσο να τρέξουν τα αίματα. Τι μας είχε ανέβει η ψείρα ως το λαιμό, κι ήταν αυτό πιο κι απ' την κούραση ανυπόφερτο. Τέλος, κάποτε ακουγότανε στα σκοτεινά η σφυρίχτρα, σημάδι ότι κινούσανε, και πάλι σαν τα ζα τραβούσαμε μπροστά να κερδίσουμε δρόμο, πριχού ξημερώσει και μας βάλουνε στόχο τ' αερόπλανα.
Επειδή ο Θεός δεν κάτεχε από στόχους ή τέτοια, κι όπως το ΄χε συνήθειο του,
στην ίδια πάντοτε ώρα ξημέρωνε το φως.

Τότες, χωμένοι μες στις ρεματιές, γέρναμε το κεφάλι, από το μέρος το βαρύ, όπου δεν βγαίνουνε όνειρα. Και τα πουλιά μας θύμωναν, που δεν δίναμε τάχα σημασία στα λόγια τους - ίσως και που ασκημίζαμε χωρίς αιτία την πλάση. Άλλης λογής εμείς χωριάτες,
μ' άλλω λογιώ ξινάρια και σιδερικά στα χέρια μας, που ξορκισμένα να ΄ναι.


ΕΠΟΣ 1940-1944

View more presentations or Upload your own.

Το σκαντζοχοιράκι με τα κατσαρά μαλλιά

Διαβάσαμε αυτό το όμορφο παραμύθι ,για ένα μοναδικό , ξεχωριστό σκαντζοχοιράκι....Τι κρίμα που το βιβλίο  δεν είχε το τέλος ! Αποφασίσαμε λοιπόν να δώσουμε εμείς στην ιστορία όποιο τέλος θα μας άρεσε. Χωριστήκαμε σε ομάδες , πήραμε χαρτί του μέτρου και  μαρκαδόρους. Τις ιστορίες μας τις παρουσιάσαμε με κόμικς. Είχαμε κάποιες  δυσκολίες στην αρχή ,σχετικά με την οργάνωση και διεξαγωγή της εργασίας , τις οποίες όμως ξεπεράσαμε αναλαμβάνοντας ρόλους μέσα στις ομάδες μας .Σας παρουσιάζουμε τις ιστορίες μας.

το σκαντζοχοιράκι με τα κατσαρά μαλλιά from Eirini Karagiorgaki